Sıfır yedi sıfır birSoğuk odasında yalnız bir adam ne düşünebilirse sen yokken,
Nasıl alışabilirse yokluğuna...
İşte o,
birçok şey.
Tamamını sen seç.
Senin seçtiğini yapabilir sadece.
Birçok şey.
Sesler var etrafımda,
kimsenin duymadığı çığlıklar.
Sen mi geldin?
İşte bak, birçok kere sorduğum soru.
Sen mi geldin?
Küçük bir kız çağırıyor beni sessizliğine.
Sonra ne oluyorsa oluyor.
Biri ellerimi bağlıyor yüreğine,
alıp götürüyor.
Halim yok inan..
Kendimi oynuyorum bu zavallı oyunda.
Bağırıyorum, alt komşum duvara vuruyor.
Susuyorum.
...Sen istedin
Hayır!
Masum bir çocuğu oynamıyorum bu oyunda,
Hiç olamadığım birini oynayamadığım gibi yapamadım da
...yani beceremedim
Ne vazgeçtim çocuk olmaktan, ne de masum bırakıldım.
Ne mi yaptım?
Bir çocuk nasıl özlerse işte öyle özledim,
Nasıl sarılırsa oyuncaklarına işte öyle sarıldım.
Ama kırılınca üzülemedim.
Üzülemedim çünkü yenisini almayı öğrettiler.
Özlemeyi tadında bıraktım istenirse kavuşulacağını,
Geçip gittiğini gösterdiler.
İspatı var,
Yaramın kabuğunu özledim damlarken kanlar yerlere,
üstüne her düştüğümde yeniden kurudu.
Koparıp attım, bir işe yaramadığını anladım.
Her yara iyileşir işte bunu kavradım...
Keşke bilmeseydim, keşke her kanadığında ağlamayı becerebilseydim...
Bunu sen istedin.
Babam çağırıyor, yine mi suç işledim.
Ah yapma! çocukluğuma dalıp oyuncağını kırmışım kardeşimin.
Oda yine soğuk,
sen yine yoksun.
Yineleri yineliyorum sensizliğin ateşinde,
İçim ısınır diye.
Oda yine soğuk,
sen yine yoksun.
Bir şeyler olmuş bugün...
Sen olmasan da yanımdasın gibi davranıyorum.
Küçük bir kız doğmuş bugün.
O, hep kanayan yarama dokunsun.
Ve gülüyorum...
Küçük bir kız büyümüş bugün.
Çığlıklar var etrafımda
Susmasın!
Bugün ben öyle istiyorum.
...ve satırlarıma son verirken diyorum ki,
Masum bir çocuk olmasam da özlemeden yapamıyorum.
Olmuyor.
İyi ki doğdun.
Sesin kulağımda,
Hayalin odamda.
Hadi vurun duvarlara,
Tamamdır, geliyorum baba.
Ben kırdım, yenisini alırız.
Yalvarırım kızma.
Gönderen
Konu: nuwanda (Okunma sayısı 17853 defa)